sosyomat.com

Asilerin,
kaybedenlerin,
hayalperestlerin,
küfürbazların,
günahkarların,
beyaz zencilerin,
aşağı tırmananların,
yola çıkmaktan çekinmeyenlerin,
uçurumdan atlayanların...
dili, sesi

Sütlü kahve saçları, asma dalı omuzlarından usulca akıyordu. Gözlerindeki anlam, dünya savaşlarından, okyanus hazinelerinden, kum fırtınalarından, mevye ormanlarından derlenmişti. Dudakları buzulda yetişmiş bir elmanın kabukları kadar parlaktı. Kaşları kestane şekeriyle çizilmişti. Burnu uygarlığımızı utandıracak bir büyünün ürünüydü. Dişleri başka bir gezegenin ele geçmez cevherleri, mücevherleri... Biçim ve ifadenin mucizesiyle yoğrulmuş bu yüz karşısında, bir kobay ahırı kaçkını gibi mıhlanmıştım. İçimde ifritler kimbilir ne kazanlar kaynatıyordu. İçimde bir masal cücesi, bir orman ciniyle birlikte natürmort modellerini kemiriyordu. İçimdeki havai korsan silahını kalbime dayamıştı.

ben bunun küçüklüğünü bilmem. hep bu kadar deli miydi yoksa sonradan mı böyle oldu ondan da emin değilim. bildiğim bir şey varsa sırık boyuna rağmen içindeki çocuk saflığını, temizliğini, yalnızlık pahasına da olsa gün geçtikçe büyütmesi ve korumaya çalışması. Etrafına ördüğü duvar kendini yalnız bırakmakla kalmıyor; dış dünyayı da ahlaklı ve dürüst yaşayış tarzını görmekten, güzel düşüncelerinden, orijinal fikirlerinden mahrum bırakıyor. ben biliyorum ki içinde en az ah muhsin ünlü kadar delifişek birisi var.

ah şu eskişehir'e gitme lakırdısından da vazgeçse, otursa oturduğu yerde..

ben bunun küçüklüğünü bilirim. 3 tekerlekli bisikleti vardı bunun, köyde bayır aşağı uçarak inerdi bisikletiyle. otobüs yolculuklarında ayakta etrafı seyrederek saatlerce gidebilmesi ilk arıza belirtilerindendi. çırçır ismini verdikleri küçük su kaynağının oraya tavşanlar için taştan ev yapmıştı. hayvanları sevdiğinden mi, yoksa yakalayıp yemek istediğinden mi yapmıştı bunu hala anlamış değilim. sonra okula gitti bu, şehre taşındı, sokakta oynayan çocuklardan oldu. kedilere boruyla külah atardı, inşaattan atlardı, bilimum cam-kavanoz içerisinde torpil patlatırdı. akşam ezanından sonra, hava karardıktan sonra eve girerdi. sonra büyüdü, görünüşü olmasa bile kendisi büyüdü.